Voortuin in de schaduw

Het meest opvallende element in de oude opzet van de tuin was een grote zuilvormige sierkers (Prunus serrulata 'Amanogawa'). Deze boom is dusdanig beeldbepalend voor het straatbeeld dat deze behouden moest blijven. Aangezien deze op de grens staat met de voortuin van de buren blijft er nog veel vrijheid voor het ontwerp.

De basis van het ontwerp is een vlak van een flagstoneachtige halfverharding. In dit vlak liggen 3 licht verhoogde borders met Vinca minor 'Alba', Hosta sieboldiana 'Elegans' en enkele Helleborussen. De verhoging van deze borders wordt gevormd door hardhouten planken welke ingepakt zijn in zink. Over de hele tuin verspreid lopen haagjes van Buxus sempervirens. Deze trekken zich niks aan van de andere vlakken en lopen overal overheen. Centraal in de tuin staan 2 grote antracietkleurige stenen potten met in elke pot een een kleine bos bamboe. Een pot in een Vincavak, eentje los in de flagstonehalfverharding.

Halfverharding voor de voordeur is niet praktisch, daarom is hier gekozen om dezelfde verharding te gebruiken als ook in de achtertuin is gebruikt. Dit is een 15x10 betonklinker met een geel, natuurstenen toplaag. Dit geeft samen met de wat bruinpaarsige flagstonehalfverharding een aparte kleurstelling, wat de tuin ook weer een eigen sfeertje geeft. In deze verharding ligt een verhoogd plantvak waar een kleine treurwilg in staat. De verhoging wordt ook weer gevormd door hout met zink en het vak onder deze wilg is afgedekt met dezelfde halfverharding als de rest van de tuin. Dit geeft de samenhang die nodig is om van de twee delen weer een eenheid te maken.

/